Analyse van de bruikbaarheid van een 30 uH spoeltjeToegepast in een 7-polig low-pass VLF filter(of 27 uH / of 33 uH) |
|
Inleiding Voor een zelfbouw VLF converter is minstens 30 à 35 jaar terug m.b.v. speciale tabellen (ARRL en RSGB) een standaard 7-polig !! 400 kHz low-pass filter ontworpen. Middengolf volledig onderdrukken vanwege risico op oversturing. Werkt eigenlijk nog steeds prima, ook met toen wat afgeronde zelfinducties. Eigenlijk waren ze niet alledrie gelijk, maar wel bijna. (2x 30 uH en 33 uH). Ik had standaard 30 - 35 uH liggen. Nu wil ik een kopie (laten) maken, maar wil die L's, die eigenlijk DC ontkoppel versies zijn, nader onderzoeken. Het moet vast veel beter kunnen??? Om dat te testen zijn er nu computer gestuurde LCR meters beschikbaar, zoals de Mastech en de Elektor. Heb ik beiden! Het filter met wat aangepaste LC waardes en de curves ziet er zo uit:
Hier de meting van 2 oude 30 uH spoeltjes. De eerste heeft de laagste Ri, dus die is 35 jaar terug benut in de VLF converter. Met moderne middelen gemeten geeft dit geen fijn resultaat. Het geval is te "lossy" voor in een afgestemde keten. |
Ferriet staafje met heel veel dun draad, aantal windingen onbekend, waarde 30 uH Extreem lage Q, waarschijnlijk ideaal voor in een DC circuit, maar NIET in een LC kring |
Bekend blauw blokje van Neosid. Ook 30 uH Eveneens veel slechter dan verwacht |
![]() Doorlaat curve met wat aangedikte verliezen tot max 12 dB bij 300 kHz (tot 2 S punten). klik om in te zoomen Klopt met iets lagere S meting, zie rapport. |
|
Enkele zelfinductie testen van een setje ringen met N=10 t.b.v. AL en Q meting, gedaan met de Mastech LCR meter In deze specifieke meting bij lage frequenties is de AL waarde 10x de gemeten uH waarde. |
13 mm 3F3 (wit of blauw) code TN13 / 7.5 / 5 Fabr. AL = 900 Voor 30uH, test met N=6 |
15 mm 3F3 (wit of blauw) code TN14 ? / 9 / 5 Fabr. AL = 790 Voor 30uH, test met N=6 |
clone 15 mm 3F3 grijs code TN14 / 9 / 5 Fabr. AL = 790 Voor 30uH, test met N=6 |
14 mm 4A11 rose code TN14 / 9 / 5 Fabr. AL = 310 Voor 30uH, test met N=10 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
12,5 mm FT50-61 code FT50-61 Fabr. AL = 68 Voor 30uH, test met N=20 |
12,5 mm dubbeldik code FT50B-61 Fabr. AL = 150 Voor 30uH, test met N=15 |
12,5 mm 4C65 paars of wit code TN13 / 7.5 / 5 Fabr. AL = 64 Voor 30uH, test met N=22 |
15 mm 4C65 paars of wit code TN14 / 9 / 5 Fabr. AL = 55 Voor 30uH, test met N=26 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
Hieronder dezelfde type ringen in dezelfde volgorde, maar nu met zodanige N dat we rond de 30 uH uitkomen Vergelijk nu de Q (let op: andere kern uit zelfde bakje, met N=10 4A11 klein verschil zichtbaar) |
13 mm 3F3 (wit of blauw) code TN13 / 7.5 / 5 Fabr. AL = 900 test met N=6, 7 geeft 37 uH |
15 mm 3F3 (wit of blauw) code TN14 ? / 9 / 5 Fabr. AL = 790 test met N=6 |
clone 15 mm 3F3 grijs code TN14 / 9 / 5 Fabr. AL = 790 test met N=6 |
14 mm 4A11 rose code TN14 / 9 / 5 Fabr. AL = 310 test met N=10 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
12,5 mm FT50-61 code FT50-61 getest met AL = 74 test met N=20 Voor 33 uH, N=21 |
12,5 mm dubbeldik code FT50B-61 getest met AL = 145 test met N=14 Voor 33 uH, N=15 |
12,5 mm 4C65 paars of wit code TN13 / 7.5 / 5 getest met AL = 62 test met N=22 (à 25, meten!) Voor 33 uH, N=23 |
15 mm 4C65 paars of wit code TN14 / 9 / 5 getest met AL = 46 test met N=26 (à 25, meten!) Voor 33 uH, N=27 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
Tsja, wat is nu beter? Eigenlijk zijn ze alle 8 beter dan het origineel. De eerste 4 zijn met minder windingen al tevreden voor 30 uH, en beperkt in verliezen maar een keuze uit de ondersre 4, allen low-loss NiZn is nog beter! Een tweede voordeel, met de NiZn is de L-stap per winding kleiner, dus de streef-L is makkelijker te doseren. |
|
De draagbare (batterij gevoede) VLF converter is 2x gebouwd, schakeling vrijwel hetzelfde, de ene met het Philips / Signetics IC NE612 en de andere met de Siemens S-042P. Wat denk je, gelijk? NEEN!!!!! De Siemens was duidelijk ongevoeliger, veel minder conversie gain (15 tov 20). Philips gevoelig tot 0,3 uV, ook 2 dB minder ingangs ruis ( 5 tov 7) . Verder had de Siemens véél eerder last van vervorming / oversturing. In de datasheet van Siemens heb ik dan ook geen IP3 info gevonden, bij Philips wel. Niet voor niets? De conversie frequentie is zo hoog als mogelijk gekozen, in ieder geval een f die bruikbaar is op een stil plekje op een goede portable digitale kortegolf ontvanger. Dat werd 24.000 MHz, daar zijn prima dump kristallen voor beschikbaar. En geen 10 of 5 MHz. Bijkomend voordeel: op deze f is het niet direct noodzakelijk om de 24 MHz steeds bij te tunen. Ik wilde GEEN FET uitgang, maar echt afgestemd. | ![]() Klik voor groter plaatje Zie je ook de minder goede staaf spoeltjes beter zitten! Na afkeuring zijn ze nu vervangen door 3x FT50-61. Dat was een enorm gepiel. |
| |||||||||||||||||||